1motie - Stoppen met roken dagboek

Zo, even de negatieve gevoelens van me af proberen te schrijven, zoals bekend sinds 11 januari 2010 echt rookvrij, ben het compleet vergeten, en verlang er helemaal niet meer naar.

Ben inmiddels 10 kilo aangekomen, maar dat deert me niks, aangezien ik al 6 maanden van plan ben om te gaan sporten. En daar begint alles mee, het lijkt wel of ik sinds ik gestopt ben me de vut ontbreekt om iets te gaan doen. Natuurlijk ben ik trots op mezelf dat ik niet meer rook, maar aan de andere kant lijkt het wel of mijn gevoel 10 keer sterker waardoor alles veel harder binnenkomt. Dit geldt zowel voor positieve , alsmede negatieve gevoelens. Mijn gebit speelt ook vreselijk op, en word sinds ik gestopt ben 1,5 uur eerder wakker. Zit gewoon al een tijdje niet lekker in mijn vel, maar vraag me af dit alles met het  stoppen et roken te maken heeft had wel vaker een mindere periode, maar zoals nu is nieuw voor mij. Ik zal niet meer gan roken, maar als ik dit van te voren had geweten weet ik het nog niet zo zeker dat ik zou willen stoppen.Mensen om mij heen wijzen op de positieve dingen sinds ik niet meer rook ( en gelijk hebben ze), maar dit weegt (nog) niet op tegen de down-dagen.

Morgen 11 juni ben ik excact 5 maanden gestopt met roken, ik heb een tijd niet gereageerd op het forum, want ik moet zeggen dat er veel dingen zijn veranderd. Ten eerste  ben ik van 77 kg naar 84 kilo gegroeid. Maar dat vind ik niet eens het ergste, aangezien ik weet dat ik gewoon meer eet, en het smaakt allemaal lekkerder. Dus binnenkort gewoon een beetje er meer om denken, en wellicht gaan sporten, ik de sportschoenen etc. allemaal destijds aangeschaft. Moet alleen nog het juiste moment vinden, maar dat lukt mij wel. Maar het roken op zich ben ik totaal vergeten, ik ben helemaal vergeten dat ik ooit gerookt heb, sterker nog, ik ben de behoefte totaal verloren, en dat al vanaf dag 1. Als je dan weet, dat ik 1 pakje Marlborro per dag rookte, en dit al vanaf mijn 15e ( ben inmiddels 52 jaar ).Feit is echter wel, dat ik emotioneel een stuk ontvankelijker ben geworden, alle dingen die een beetje impact hebben, komen stukken harder binnen ( zowel nagatief als negatief). Ik begon op een gegeven moment zo depri te worden als ik nog niet eerder heb meegemaakt. Ik voelde me te vaak doodongelukkkig zonder een echte aanwijsbare reden. Ik heb alles wat mijn hartje begeerd, maar niets kon mij meer boeien. Een kennis kwam met een tip, die bij mij tot nu erg goed werkt / helpt, ik slik sinds een week of 5 magnesium tabletten, en moet zeggen dat ik mij steeds fitter ga voelen, en mijn humeur is ook stukken beter. Tevens voel ik mij mentaal sterker (Google maar eens bij Magnesium tekort).Ik zeg het regelmatig tegen iedereen die het horen wil dat ik nog steeds niet begrijp dat ik het verlangen naar het roken sinds 11 januari helemaal kwijt ben.Ik ben die dag op mijn rug en achterhoof gevallen, dus daar geef ik de schuld maar aan. Zou er dan toch een soort van nicotinecel afgestoten zijn ?????, ik begrijp er echt niks van.Kortom, en hoe dan ook, ik ben vreselijk trots op mezelf, en wens iedereen die er veel moeite mee heeft om te stoppen alle sterkte.

Maar nogmaals, als je stop met roken probeer eens een magnesiumkuur.

Succes.

Vandaag al 50 dagen net meer gerookt, en zoals gezegd, ik heb de behoefte totaal verloren. Je zou kunnen zeggen dat het stoppen met roken alleen maar voordelen heeft, en dan denk ik in mijn situatie aan het ontbreken van hoofdpijn ( ik had 9 van de 10 zaterdagen hoofdpijn), je kan je longen weer volzuigen met lucht , etc etc. Maar de keerzijde van het niet roken moet ook genoemd worden, alhoewel ik er van overtuigd ben dat deze klachten vanzelf weer overgaan. In mijn geval kreeg ik na ongeveer 4 weken last van mijn gebit, het tandvlees begon op te spelen / ik kreeg het idee dat ik overal gaatjes had / met tanden poetsen werd alles rood van het bloed ( ja lekker praatje), hoe dan ook, ik snel afspraak met de tandarts gemaakt.Ik moet eerlijk bekennen dat ik het bezoek aan de tandarts de laatste tijd heb verzuimd. Afijn ik lig in de stoel en leg de situatie uit, en kreeg van de tandarts bevestigd, dat dit geen nieuws voor haar was. Aangezien nicotine je bloedvaten behoorlijk vernauwen wordt een ontsteking ook veel minder opgemerkt, en is de doorbloeding ook stukken minder met alle gevolgen van dien. Na een uurtje in de stoel zag mijn gebit er weer als nieuwe uit, en kreeg ik een advies voor mijn tandvlees en een recept voor een mondwater mee. Zoals gezegd is er geen enkele reden om (weer) te gaan roken, hoewel sommige mensen wel de behoefte hebben in de eerste weken / maanden. Maar ik kan me voorstellen dat je in een zwak moment voor de bijl gaat.Dan is het goed te weten dat je ook gelijk weer kunt stoppen, je hoeft tegen niemand verantwoording af te leggen.Persoonlijk ben ik het roken al vergeten, vraag me niet hoe ik het gedaan heb, ik begrijp er zelf ook geen snars van, heb zelfs geen pleister of wat dan ook gebruikt.Ik kan jullie zeggen, ik ben zo trots als een ouwe aap. Zo, en nu maar hopen op een vroege lente, zodat ik mijn nieuwe trimschoenen  kan proberen in de duinen hier in de buurt, ik ben er helemaal klaar voor.Nu nog de nicotinelucht uit mijn auto zien te krijgen. hahah. Heb gelijk Nico & Tine uit mijn adresboek geschrapt, die zijn bij niet meer welkom.

Vanmiddag maar eens naar de sportzaak gaan om eens te kijken of ik een paar sportschoenen kan scoren, ik voel namelijk de behoefte om mijn lichaam eens te onderwerpen aan een soort van kick, die ik voorheen met nicotine kon opwekken, maar die van veel kortere duur was. Verbazingwekkend dat ik de behoefte geheel kwijt ben na 37 jaar. Heb in 1984 10 maanden niet gerookt om een halve marathon te lopen, daarna gewoon weer begonnen. Ik heb al rond de 210 euro uitgespaard sinds 11 januari 2010, dus een paar goede schoenen en wat kleding moet kunen.Ik heb vorige week zelfs een sportschool van de binnenkant bekeken, en kreeg direct zin om te beginnen.Lekker om straks weer die rode kop in de spiegel te zien van de inspanning, en dat tintelgevoel in je hoofd.Het begint me op te vallen dat wanneer ik langs een kantoor / winkel oid rijdt, ik mensen zie genieten van een sigaret, maar ik moet echt bekennen dat dit mij nies meer doet. Het lijkt alleen wel dat emoties harder binnenkomen dan voorheen, zowel negatieve als positieve gevoelens. Ik denk dat al die jaren Nico en Tine een soort van eerste buffer hebben gevormd op een hoop vlakken. Nu komt alles dus puur en keihard binnen, het lijkt wel of ik ook meer kwetsbaar ben.Zoals al eerder gemeld,mijn hoofdpijnklachten zijn zeker al 90% minder, waardoor ik ook minder medicijnen slik (Imigran was ook een vriend van mij).Hoe dan ook, ik ga nu effe naar een sportsetje scoren in Alkmaar.

Klinkt vreemd, maar ik ben de smaak van een sigaret al bijna vergeten. ik denk er op de dag nog amper aan, en helemaal die rookbehoefte ben ik in het geheel kwijt. Ben zelfs vorige week een kijkje wezen nemen in de plaatselijke fitnes club. Het valt me op, dat ik veel minder last van hoofdpijn heb, vooral het weekend was ik regelmatig aan de beurt. Ergens wist ik wel dat roken een van de oorzaken was, dat als een soort trigger werkte, maar ik kon de weerstand nooit weerstaan van de sigaret, al had ik nog z,on vreselijke hoofdpijn, die peuk moest aan.